Projekt przestrzenny po lekturze „Magicznego Drzewa”

W ostatnich tygodniach moi uczniowie realizowali w domu projekt przestrzenny do lektury „Magiczne Drzewo. Czerwone krzesło”.

Dlaczego warto pracować metodą projektową? Projekty 3D uruchamiają coś bardzo ważnego - interpretację i twórcze myślenie. 

* Lektura przestaje być abstrakcyjna - staje się czymś, co można zbudować, dotknąć, przetworzyć.

* Rozwija się samodzielność - planowanie, organizacja pracy, dobór materiałów.

* Wzmacnia się kreatywność - każdy projekt wygląda inaczej, bo każdy uczeń inaczej „czyta świat”.

A efekty?

Od makiet z kory i kamieni, przez czerwone krzesła z rolek po papierze, aż po miniaturowe sceny z bohaterami - każdy projekt był małą interpretacją literacką w formie przestrzennej.

👉 Instrukcja projektu - kliknij <TUTAJ>

Co wyniosłam z tej edycji projektu?

Że uczniowie, kiedy dostaną przestrzeń do działania, potrafią czytać uważniej niż na sprawdzianie, pracować bardziej wytrwale niż na lekcji i tworzyć bardziej odważnie niż myślimy. I że literatura naprawdę potrafi wyjść z książki - jeśli tylko pozwolimy jej rosnąć.

Co czekało uczniów na dodatkowym terminie egzaminu ósmoklasisty?

A w czerwcu na dodatkowym terminie ósmoklasiści mierzyli się z arkuszem, który bardziej przypominał polonistyczną wycieczkę niż zwykły test. Najpierw wpadli prosto do Afryki, bo na otwarcie czekał fragment ,,W pustyni i w puszczy". Staś, Nel, rozmowy o rycerzach, trochę humoru, trochę tęsknoty - idealny materiał, żeby sprawdzić, czy młodzi potrafią czytać nie tylko to, co jest napisane, ale też to, co jest „pomiędzy”.

Potem arkusz zrobił zwrot w stronę współczesności i zaproponował tekst publicystyczny o pięknie - o tym, dlaczego człowiek go potrzebuje i jak wpływa na rozwój. Trochę filozofii, trochę codzienności, trochę zachwytu nad światem. Ci zdający musieli streścić, zrozumieć, ocenić - czyli wejść w tryb „myślę i widzę więcej”.

Było też ogłoszenie o spotkaniu z autorem książki ,,Piękno jest w nas". Krótka forma, ale trzeba było napisać ją tak, żeby ktoś naprawdę chciał przyjść. Żadnego lania wody - konkret, sens i odrobina zachęty.

A na koniec przemówienie o tym, dlaczego warto poznawać coś nowego, albo opowiadanie o przygodzie z bohaterem lektury, która pozwoliła narratorowi odkryć, co naprawdę jest ważne. I tu już każdy mógł pokazać swój styl, wyobraźnię i to, jak rozumie świat literatury.

 

Arkusz jest <TUTAJ> .

 

Jak egzaminator ocenia wypracowania

Jakie odwołanie do lektury w opowiadaniu wystarczy, aby zaliczyć pracę? Wyjaśniam, jak egzaminator ocenia opowiadanie ósmoklasisty Co roku w okolicach egzaminu dostaję pytania od rodziców ósmoklasistów, którzy martwią się, czy prace ich dzieci zostaną dobrze ocenione. Tym razem napisała do mnie mama ucznia, który wybrał opowiadanie i wplótł w nie postać Małego Księcia oraz elementy świata przedstawionego z lektury. Pytanie brzmiało mniej więcej tak:

„Syn opisał przygodę z magiczną skrzynią w towarzystwie Małego Księcia. W zwrocie akcji pojawiły się baobaby i numer planety. Czy to wystarczy, żeby zaliczyć odwołanie do lektury? Czy nie grozi mu niska punktacja?”

I odpowiedź brzmi: tak - to wystarczy.  

Dlaczego takie odwołanie do lektury jest zaliczone? W opowiadaniu uczeń nie musi streszczać lektury ani cytować fragmentów. Wystarczy, że w wypracowaniu pojawia się postać albo motyw z lektury, albo element świata przedstawionego i jest to funkcjonalne, czyli ma sens w fabule. 
Baobaby?  
Planeta B-612?  
Mały Książę jako bohater przygody?  
To wszystko są pełnoprawne odwołania, które egzaminator zaliczy w kryterium KLiK (Kompetencje Literackie i Kulturowe), do zdobycia są tu 2 punkty. 

A co z resztą punktów? Tu zaczyna się prawdziwa matematyka egzaminacyjna To, że odwołanie do lektury jest poprawne, nie oznacza jeszcze, że znamy wynik końcowy.
Na ocenę opowiadania wpływa kilka obszarów: 
1. Realizacja tematu (0–2 pkt) Jeśli opowiadanie faktycznie jest opowiadaniem i odpowiada na polecenie - punkty są. 
2. KLiK - odwołanie do lektury (0–2 pkt) W tym przypadku - jak najbardziej zaliczone (najmniej 1 punkt), o ile nie ma błędów rzeczowych, które powodują obniżenie punktacji. Nawet jeśli egzaminator by uznał, że jest to pobieżne wykorzystanie lektury, to zdajacy straci 1 pkt na 2 możliwe w tej kategorii.
3. Kompozycja (0–2 pkt) Egzaminator sprawdza, czy były akapity, wstęp–rozwinięcie–zakończenie, spójność. 
4. Styl (0–2 pkt) Czy tekst jest opowiadaniem, a nie rozprawką lub opisem. Czy jest narrator, bohater, akcja, emocje.
5. Język (0–4 pkt) Zakres środków językowych i poprawność. 6. Ortografia i interpunkcja (0–3 pkt) Każdy błąd ma znaczenie, ale nie przekreśla pracy. 
7. Elementy opowiadania (w ramach stylu i realizacji elemntów twórczych) Egzaminator patrzy, czy pojawiło się 6 kluczowych elementów: bohater, czas, miejsce, zdarzenia, punkt kulminacyjny, zakończenie.

To, co najważniejsze dla rodziców:
Jeśli dziecko: 

- napisało opowiadanie, 
- odwołało się do lektury, 
- stworzyło sensowną fabułę, 
- i nie popełniło lawiny błędów to nie ma mowy o niezaliczeniu. Punkty będą. Jakie dokładnie? Tego nie przewidzi nikt - bo zależy to od wielu współczynników, które egzaminator ocenia łącznie. Ale jedno jest pewne: pomysł z Małym Księciem i magiczną skrzynią to strzał w dziesiątkę.

 

23 kwietnia - Dzień Książki. Pomysł na lekcję z frazeologizmami

23 kwietnia obchodzimy Dzień Książki - świetną okazję, by spojrzeć na „książkę” nie tylko jako na przedmiot, ale też jako inspirację językową. Z tej okazji przygotowałam dla moich uczniów kartę pracy z frazeologizmami zawierającymi wyraz książka.

Zadanie jest proste, ale angażujące. Uczniowie najpierw dopasowują frazeologizmy do ich wyjaśnień. Dzięki temu nie tylko utrwalają znaczenie związków frazeologicznych, ale też uczą się rozpoznawać ich użycie w kontekście. Następnie przechodzą do drugiego etapu - układają własne zdania z wybranymi frazeologizmami. To moment, w którym mogą wykazać się kreatywnością i sprawdzić, czy naprawdę rozumieją znaczenie tych wyrażeń.

Kartę w PDF możecie pobrać TUTAJ.

Do karty idealnie pasuje ćwiczenie interaktywne przygotowane na starym, dobrym learningapps - kliknij TUTAJ.

 

Tego typu ćwiczenie łączy naukę z zabawą, a przy okazji rozwija kompetencje językowe i zachęca do świadomego korzystania z języka. Dzień Książki to idealny pretekst, by pokazać uczniom, że „książka” żyje nie tylko na półce, ale również w codziennej komunikacji.

 

 

Szafka Mikołajka

 Dzisiejsze zajęcia były prawdziwą ucztą dla wyobraźni! Uczniowie zaprezentowali efekty swojej pracy nad projektem „Szafka Mikołajka” - zadania, które połączyło czytanie lektury z twórczym działaniem.

Uczniowie mieli za zadanie zaprojektować i wykonać makietę szafki Mikołajka, wykorzystując pionowo ustawione pudełko po butach. Już sam pomysł okazał się strzałem w dziesiątkę – powstały niezwykle pomysłowe, dopracowane i pełne humoru prace.

Wnętrza szafek zostały wyklejone tak, by przypominały metalowe meble – dominowały srebrne folie, szare papiery i błyszczące elementy. W środku znalazło się po 10 przedmiotów związanych z przygodami bohatera: miniaturowe piłki, rogaliki z plasteliny, małe kwiatki, a nawet „pieski” wykonane z różnych materiałów. Każdy drobiazg miał swoje znaczenie.

Szczególnie spodobał mi się pomysł umieszczenia na wewnętrznej stronie drzwiczek „legendy” – krótkich opisów wyjaśniających, z jaką historią związany jest dany przedmiot. Uczniowie wykazali się nie tylko znajomością lektury, ale też umiejętnością zwięzłego i trafnego opowiadania. 

 

Drzwi szafek ozdobiono imieniem Mikołajka, często pojawiały się także jego portrety - jedne zabawne, inne bardzo staranne. Nie zabrakło humorystycznych akcentów: planów lekcji z dopiskami „UWAGA: Dziś klasówka!” czy zabawnych notatek, które idealnie oddawały klimat książki.

Z zewnątrz szafki wyglądały jak prawdziwe - uczniowie zadbali o estetykę, malując je farbami lub oklejając papierem. Każda praca była inna, ale wszystkie łączyło jedno - radość tworzenia.

To była lekcja, która pokazała, że literatura może żyć nie tylko na kartach książki, ale też w rękach uczniów. A jak powiedziałby Mikołajek - było po prostu „strasznie fajnie”!

 

Jeśli chcesz zobaczyć instrukcje, jaką dostali uczniowie, kliknijcie <TUTAJ>