„PO CO MI…?” – gazetki, które odpowiadają na pytania uczniów

„Po co mi ten polski?”

„Po co mi ta szkoła?”

Znasz te pytania? 😉

Ja postanowiłam na nie odpowiedzieć… tworząc całą serię gazetek!

📚 „PO CO MI TEN POLSKI?” – klasy 4–6 i 7–8

Dwie wersje dopasowane do wieku uczniów. Kolorowe, lekkie i pełne argumentów pokazujących, że język polski to coś więcej niż lektury, sprawdziany i zasady gramatyczne.

🤖 „PO CO MI TEN POLSKI 2.0?”

Wersja dla tych, którzy żyją w świecie TikToka, YouTube'a, AI i natłoku informacji. O języku, komunikacji, tworzeniu treści, weryfikowaniu informacji i umiejętnościach, które naprawdę przydają się współczesnemu uczniowi. Tę gazetkę otrzymaliście ode mnie w ostatnim newsletterze (można się do niego wpisać na stronie głównej bloga).

🏫 „PO CO MI TA SZKOŁA?”

Tym razem pytanie dotyczy już nie jednego przedmiotu, ale całej szkoły. Matematyka, fizyka, biologia, historia, geografia, chemia, języki obce, muzyka, plastyka, WF i oczywiście język polski – każdy przedmiot ma tutaj swoją odpowiedź.

😄 „PO CO MI TA SZKOŁA? 2”

A na koniec coś z przymrużeniem oka!

Komiksowa, zabawna wersja, która pokazuje szkołę z nieco innej strony. Idealna, jeśli zamiast kolejnej poważnej gazetki chcesz wywołać u uczniów uśmiech.

Cztery pomysły. Cztery różne klimaty.

Jedno pytanie, które uczniowie znają doskonale:

„PO CO MI TO?” 😉

Jeśli szukasz gazetki na początek roku szkolnego, do sali polonistycznej albo na szkolny korytarz – zobacz całą serię „Po co mi…?” i wybierz wersję dla swoich uczniów.

Wszystkie gazetki znajdziesz TUTAJ.

I jeszcze jedna nowość na start roku szkolnego! 🎉
Gazetka „Rok szkolny 2026/2027” – kolorowa, energetyczna i pełna haseł na dobry początek: nowe możliwości, piękne przygody, pasja, wiedza, sukcesy i otwarte umysły. 💜

Taki trochę komiksowy „zastrzyk energii” na początek września. 🚀📚

Bo nowy rok szkolny naprawdę może być początkiem czegoś fajnego! ✨ 

Obie znajdziesz TUTAJ.

---

Zaproszenie :-)

Mam 25 lat doświadczenia w pracy nauczyciela.

Przeżyłam tysiące lekcji, przygotowałam setki materiałów, przeczytałam mnóstwo książek, uczestniczyłam w dziesiątkach szkoleń, konferencji i warsztatów.

I wiesz co? Wciąż lubię się uczyć.

Kiedyś myślałam, że z czasem nauczyciel dochodzi do momentu, w którym już po prostu „wie”. Wie, jak poprowadzić lekcję. Wie, jak pracować z klasą. Wie, jak przygotować uczniów do egzaminu. Wie, co działa, a co nie.

Dzisiaj wiem, że jest dokładnie odwrotnie. Im dłużej pracuję, tym bardziej jestem przekonana, że dobry nauczyciel nie może przestać być uczniem. Czasami wystarczy jedna myśl, jedno zdanie wypowiedziane przez kogoś podczas prelekcji, nowy pomysł albo narzędzie, które już następnego dnia możesz przetestować w klasie.

I nagle okazuje się, że lekcja prowadzona od lat w ten sam sposób może zyskać zupełnie nową energię.

Dlatego konferencje są dla mnie czymś więcej niż kolejnym punktem w kalendarzu. To możliwość zatrzymania się, spojrzenia na swoją pracę z innej perspektywy i złapania nowego napędu.

Z tym większą radością przyjęłam zaproszenie do udziału w konferencji online Napęd 4x4 – i to nie tylko jako uczestniczka, ale również jako prelegentka!

Chciałabym zaprosić do udziału w tym wydarzeniu również Ciebie! Spotkasz tu wielu ekspertów, którzy podzielą się praktyczną wiedzą i rozwiązaniami gotowymi do wdrożenia. Ja opowiem o czymś, co jest mi szczególnie bliskie: jak wykorzystać to, co już masz – własną wiedzę, doświadczenie i materiały – by stworzyć coś wartościowego także dla innych nauczycieli.

Sama zaczynałam dokładnie w ten sposób. Mój blog Polonistka przy tablicy, profile w mediach społecznościowych i materiały na Złotym Nauczycielu powstały z lekcji, pomysłów i kart pracy tworzonych często późnym wieczorem. Pewnego dnia po prostu uznałam, że szkoda, by to wszystko leżało w szufladzie. Gdybym wtedy mogła wziąć udział w takiej konferencji, zaoszczędziłabym mnóstwo czasu!

Wierzę, że wartość nauczyciela nie kończy się na tym, co już wie. Rośnie wtedy, gdy wciąż chce się rozwijać i zaczyna dzielić się swoim doświadczeniem z innymi.

Jeśli chcesz dołączyć do konferencji Napęd 4x4, będzie mi niezmiernie miło spotkać Cię w przestrzeni online.

PS Mam też mały bonus! 😊 

Zdecydujesz się na udział? Wpisz podczas rejestracji mój kod: JOHE4x4. Dzięki niemu zapłacisz jeszcze mniej za bilet! Ale nie czekaj - im później się zdecydujesz, tym mniejsza szansa na niską cenę :-) 

Do zobaczenia na konferencji!

Link TUTAJ https://akademia.bogatynauczyciel.pl/s/kat-konferencja-naped4x4.html

Asia Heftowicz

EduBiznes z napędem 4×4 - podróż, w którą warto wyruszyć (z kodem zniżkowym JOHE4x4)

Czasem droga nauczyciela jest jak poranna mgła - miękka, nieoczywista, a jednak prowadzi dokładnie tam, gdzie trzeba.

W sierpniu ta droga zaprowadzi mnie na scenę Konferencji EduBiznes z napędem 4×4, wydarzenia, które od lat inspiruje nauczycieli, twórców edukacyjnych i osoby budujące swoje projekty w świecie edubiznesu.

 O czym będę mówić?

Podczas mojego wystąpienia opowiem o Zlotynauczyciel.pl - o odwadze tworzenia, o cichych zwycięstwach, o pracy, która potrafi być jednocześnie krucha i potężna. O tym, że nauczyciel może być twórcą, przewodnikiem, projektantem własnej ścieżki. O tym, że materiały edukacyjne mogą być piękne, sensoryczne, przemyślane - i naprawdę wspierać uczniów.

 Co to za konferencja?

Konferencja EduBiznes 4×4 to przestrzeń, w której spotykają się osoby, które od lat turbo‑doładowują swoje projekty edukacyjne. To warsztat nauczyciela w praktyce - pełen narzędzi psychologicznych, technologicznych i twórczych, które zmieniają zasady gry. 

Na scenie pojawią się prelegenci, którzy: dzielą się sprawdzonymi strategiami pracy z uczniami, pokazują, jak budować własne projekty edukacyjne, uczą, jak łączyć kreatywność z technologią, inspirują do działania, zamiast przytłaczać teorią. Każdy wnosi swój własny „napęd 4×4”: psychologiczny, technologiczny, biznesowy lub twórczy.

Razem tworzymy przestrzeń, w której można złapać wiatr w żagle - albo przynajmniej porządnie podkręcić obroty w swoim edubiznesie.

 Dlaczego warto dołączyć? 

- Bo to konferencja, która nie tylko daje wiedzę - ona daje poczucie sprawczości.   

- Bo spotkasz ludzi, którzy myślą podobnie: chcą tworzyć, rozwijać się, działać.  

- Bo wyjdziesz z głową pełną pomysłów, które możesz wdrożyć od razu.

 Kod zniżkowy i… kawa

Jeśli chcesz dołączyć, kup bilet. Możesz skorzystać z mojego kodu zniżkowego: JOHE4x4

Wówczas dorzucasz mi symboliczną kawę.  

A wiadomo, że kawa dla nauczyciela jest jak piąty bieg na długiej trasie: pomaga jechać dalej, tworzyć kolejne materiały i się rozwijać.

Tu link do zakupu - kliknij w napis KONFERENCJA

Spotkajmy się tam, gdzie nauczyciele stają się twórcami, a twórcy - przewodnikami.  Gdzie edukacja nabiera koloru, a projekty dostają skrzydeł.  

Zapraszam Cię do wspólnej podróży.

Jak połączyć „Dziady” ze współczesną literaturą? (E-BOOK i kod do aplikacji BookBeat)

Analiza II części Dziadów Adama Mickiewicza bywa dla uczniów wyzwaniem - zwłaszcza gdy próbujemy skłonić ich do wyjścia poza schematyczne odtwarzanie fabuły i szukania głębszych sensów. Nastrojowość, słowiański folklor, granica między światem żywych i umarłych czy motyw kary i winy stają się znacznie bardziej zrozumiałe, gdy zestawimy je ze współczesnym tekstem, który czerpie z tych samych korzeni.

Aby ułatwić Wam przeprowadzenie takiej angażującej lekcji, przygotowałam gotowy materiał dydaktyczny: Teczkę Badacza. Las Dusz!

 

Czym jest „Teczka Badacza. Las Dusz”?

To kompletny pakiet materiałów oparty na fragmencie rozdziału Las dusz z powieści Rusałki. Licha. Kikimory Marty Krajewskiej. Uczniowie nie dostają tu gotowych odpowiedzi – wcielają się w rolę literackich detektywów.

Wewnątrz teczki znajdziecie:

• Przewodnik dla nauczyciela krok po kroku – przejrzystą instrukcję, jak przeprowadzić lekcję i jak wykorzystać poszczególne karty.

• Karty badawcze „Fakt vs Wniosek” – ćwiczenia uczące odróżniania czystych faktów od interpretacji oraz szukania twardych dowodów w tekście.

• Śledztwo w sprawie Przylepy i pytania hipotetyczne - analizę motywacji bohaterów oraz rozwijanie myślenia przyczynowo-skutkowego (Co by było, gdyby...?).

• Kartę „Poszukiwacz Kontekstów” - narzędzie do funkcjonalnego zestawienia opowiadania z II częścią Dziadów.

• Infografikę oraz kolorowankę z karaboszką - słowiańską maską obrzędową, która wspaniale wprowadza klimat dawnych wierzeń i rekwizytów.

Materiał świetnie sprawdzi się w klasach 7 i 8, zarówno jako wprowadzenie do lektury Mickiewicza, jak i jako podsumowanie pracy z dramatem.

 

Posłuchajcie całej historii w BookBeat!

Mam dla Was dodatkową ułatwienie: zbiór opowiadań Marty Krajewskiej pt. „Słowiańskie opowieści. Rusałki, licha, kikimory, z którego pochodzi wykorzystane w teczce opowiadanie Las dusz, znajdziecie w formie audiobooka w aplikacji BookBeat czytanego przez wspaniałą lektorkę Paulinę Holtz.

Z tej okazji mam dla Was kod dostępu, który uprawnia do 2 miesięcy bezpłatnego słuchania i czytania e-booków oraz audiobooków.

Chcę zaznaczyć bardzo wyraźnie: to nie jest współpraca reklamowa ani post sponsorowany. Nie otrzymuję z tego tytułu żadnego wynagrodzenia ani prowizji. Dzielę się tym kodem na czystych zasadach win-win – po prostu cieszę się, gdy mogę przekazać Wam coś wartościowego, a przy okazji dać możliwość przesłuchania całego opowiadania w wersji audio!

Jak odebrać bezpłatny dostęp?

1. Wejdź na stronę BookBeat lub pobierz aplikację na telefon.

2. Przy rejestracji skorzystaj z linku: https://www.bookbeat.com/pl/recruit-a-friend?campaign=BBNDBZGY. lub wpisz kod BBNDBZGY.

3.  Korzystaj z pełnego dostępu przez 2 miesiące bez opłat.

Pobierz Teczkę Badacza

Moje materiały są gotowe do druku i wykorzystania na zajęciach. Teczkę możesz bezpłatnie pobrać poniżej:

LINK DO POBRANIA E-BOOKA - KLIK 

Dajcie znać w komentarzach, jak Wasze klasy odnalazły się w roli literackich detektywów i czy motyw słowiańskiej karaboszki rozbudził ich ciekawość!

 

Materiały do Narodowego Czytania ,,Dziadów"

Jeśli przygotowujesz z uczniami Narodowe Czytanie lub omawiasz „Dziady”, część II Adama Mickiewicza, przygotowałam dla Ciebie kilka bezpłatnych materiałów, które możesz wykorzystać podczas lekcji lub jako dekorację sali.

Co znajdziesz do pobrania za darmo?

Gazeta szkolna-3 strony do wydruku

Materiały możesz wydrukować:

• w formacie A4 i rozdać uczniom w czasie uroczystości szkolnej akcji Narodowego Czytania,

• w formacie A3 i wykorzystać jako gazetkę ścienną.

W zestawie znajdują się trzy strony:

• „Dziady, część II”,

• „Adam Mickiewicz”,

• „Romantyzm – założenia epoki”.

To gotowe materiały, które pomogą wprowadzić uczniów w temat lektury i uporządkować najważniejsze informacje.

Darmowe kolorowanki do „Dziadów”

Przygotowałam również dwa bezpłatne e-booki z kolorowankami inspirowanymi scenami z „Dziadów”, części II:

• e-book z kolorowankami w formacie A4 – idealny do pracy indywidualnej, na zastępstwa lub jako urozmaicenie lekcji,

• e-book z kolorowanką XXL – jeden duży obraz podzielony na 16 kartek, który po pokolorowaniu można złożyć w efektowny plakat klasowy.

  

To świetny sposób na połączenie omawiania lektury z kreatywną aktywnością. To wszystko jest w folderze, do którego daję Ci link - <TUTAJ>.

Szukasz więcej materiałów?

Jeśli chcesz urozmaicić lekcje o „Dziadach”, części II, sprawdź również moje materiały premium. Znajdziesz tam:

• tangram w dwóch poziomach trudności (łatwiejszy i trudniejszy), 
  
  
  
  
  
  
  
  
  
• zestaw (tangram, gra typu taboo, gra „Ja mam, kto ma?")

• grę „Ja mam, kto ma?”,

• grę typu memo,

• grę typu taboo,

• oraz gazetkę ścienną do wycięcia i wyeksponowania na tablicy, która pomoże stworzyć atrakcyjną dekorację sali i uporządkować najważniejsze informacje o lekturze.

 

Materiały sprawdzą się zarówno podczas lekcji powtórzeniowych, jak i na zajęciach aktywizujących uczniów oraz podczas przygotowań do Narodowego Czytania.

Miłego korzystania! Mam nadzieję, że materiały ułatwią przygotowanie ciekawych zajęć i sprawią, że spotkanie z „Dziadami” będzie dla uczniów jeszcze bardziej angażujące.

 

Projekt przestrzenny po lekturze „Magicznego Drzewa”

W ostatnich tygodniach moi uczniowie realizowali w domu projekt przestrzenny do lektury „Magiczne Drzewo. Czerwone krzesło”.

Dlaczego warto pracować metodą projektową? Projekty 3D uruchamiają coś bardzo ważnego - interpretację i twórcze myślenie. 

* Lektura przestaje być abstrakcyjna - staje się czymś, co można zbudować, dotknąć, przetworzyć.

* Rozwija się samodzielność - planowanie, organizacja pracy, dobór materiałów.

* Wzmacnia się kreatywność - każdy projekt wygląda inaczej, bo każdy uczeń inaczej „czyta świat”.

A efekty?

Od makiet z kory i kamieni, przez czerwone krzesła z rolek po papierze, aż po miniaturowe sceny z bohaterami - każdy projekt był małą interpretacją literacką w formie przestrzennej.

👉 Instrukcja projektu - kliknij <TUTAJ>

Co wyniosłam z tej edycji projektu?

Że uczniowie, kiedy dostaną przestrzeń do działania, potrafią czytać uważniej niż na sprawdzianie, pracować bardziej wytrwale niż na lekcji i tworzyć bardziej odważnie niż myślimy. I że literatura naprawdę potrafi wyjść z książki - jeśli tylko pozwolimy jej rosnąć.

Co czekało uczniów na dodatkowym terminie egzaminu ósmoklasisty?

A w czerwcu na dodatkowym terminie ósmoklasiści mierzyli się z arkuszem, który bardziej przypominał polonistyczną wycieczkę niż zwykły test. Najpierw wpadli prosto do Afryki, bo na otwarcie czekał fragment ,,W pustyni i w puszczy". Staś, Nel, rozmowy o rycerzach, trochę humoru, trochę tęsknoty - idealny materiał, żeby sprawdzić, czy młodzi potrafią czytać nie tylko to, co jest napisane, ale też to, co jest „pomiędzy”.

Potem arkusz zrobił zwrot w stronę współczesności i zaproponował tekst publicystyczny o pięknie - o tym, dlaczego człowiek go potrzebuje i jak wpływa na rozwój. Trochę filozofii, trochę codzienności, trochę zachwytu nad światem. Ci zdający musieli streścić, zrozumieć, ocenić - czyli wejść w tryb „myślę i widzę więcej”.

Było też ogłoszenie o spotkaniu z autorem książki ,,Piękno jest w nas". Krótka forma, ale trzeba było napisać ją tak, żeby ktoś naprawdę chciał przyjść. Żadnego lania wody - konkret, sens i odrobina zachęty.

A na koniec przemówienie o tym, dlaczego warto poznawać coś nowego, albo opowiadanie o przygodzie z bohaterem lektury, która pozwoliła narratorowi odkryć, co naprawdę jest ważne. I tu już każdy mógł pokazać swój styl, wyobraźnię i to, jak rozumie świat literatury.

 

Arkusz jest <TUTAJ> .

 

Jak egzaminator ocenia wypracowania

Jakie odwołanie do lektury w opowiadaniu wystarczy, aby zaliczyć pracę? Wyjaśniam, jak egzaminator ocenia opowiadanie ósmoklasisty Co roku w okolicach egzaminu dostaję pytania od rodziców ósmoklasistów, którzy martwią się, czy prace ich dzieci zostaną dobrze ocenione. Tym razem napisała do mnie mama ucznia, który wybrał opowiadanie i wplótł w nie postać Małego Księcia oraz elementy świata przedstawionego z lektury. Pytanie brzmiało mniej więcej tak:

„Syn opisał przygodę z magiczną skrzynią w towarzystwie Małego Księcia. W zwrocie akcji pojawiły się baobaby i numer planety. Czy to wystarczy, żeby zaliczyć odwołanie do lektury? Czy nie grozi mu niska punktacja?”

I odpowiedź brzmi: tak - to wystarczy.  

Dlaczego takie odwołanie do lektury jest zaliczone? W opowiadaniu uczeń nie musi streszczać lektury ani cytować fragmentów. Wystarczy, że w wypracowaniu pojawia się postać albo motyw z lektury, albo element świata przedstawionego i jest to funkcjonalne, czyli ma sens w fabule. 
Baobaby?  
Planeta B-612?  
Mały Książę jako bohater przygody?  
To wszystko są pełnoprawne odwołania, które egzaminator zaliczy w kryterium KLiK (Kompetencje Literackie i Kulturowe), do zdobycia są tu 2 punkty. 

A co z resztą punktów? Tu zaczyna się prawdziwa matematyka egzaminacyjna To, że odwołanie do lektury jest poprawne, nie oznacza jeszcze, że znamy wynik końcowy.
Na ocenę opowiadania wpływa kilka obszarów: 
1. Realizacja tematu (0–2 pkt) Jeśli opowiadanie faktycznie jest opowiadaniem i odpowiada na polecenie - punkty są. 
2. KLiK - odwołanie do lektury (0–2 pkt) W tym przypadku - jak najbardziej zaliczone (najmniej 1 punkt), o ile nie ma błędów rzeczowych, które powodują obniżenie punktacji. Nawet jeśli egzaminator by uznał, że jest to pobieżne wykorzystanie lektury, to zdajacy straci 1 pkt na 2 możliwe w tej kategorii.
3. Kompozycja (0–2 pkt) Egzaminator sprawdza, czy były akapity, wstęp–rozwinięcie–zakończenie, spójność. 
4. Styl (0–2 pkt) Czy tekst jest opowiadaniem, a nie rozprawką lub opisem. Czy jest narrator, bohater, akcja, emocje.
5. Język (0–4 pkt) Zakres środków językowych i poprawność. 6. Ortografia i interpunkcja (0–3 pkt) Każdy błąd ma znaczenie, ale nie przekreśla pracy. 
7. Elementy opowiadania (w ramach stylu i realizacji elemntów twórczych) Egzaminator patrzy, czy pojawiło się 6 kluczowych elementów: bohater, czas, miejsce, zdarzenia, punkt kulminacyjny, zakończenie.

To, co najważniejsze dla rodziców:
Jeśli dziecko: 

- napisało opowiadanie, 
- odwołało się do lektury, 
- stworzyło sensowną fabułę, 
- i nie popełniło lawiny błędów to nie ma mowy o niezaliczeniu. Punkty będą. Jakie dokładnie? Tego nie przewidzi nikt - bo zależy to od wielu współczynników, które egzaminator ocenia łącznie. Ale jedno jest pewne: pomysł z Małym Księciem i magiczną skrzynią to strzał w dziesiątkę.

 

23 kwietnia - Dzień Książki. Pomysł na lekcję z frazeologizmami

23 kwietnia obchodzimy Dzień Książki - świetną okazję, by spojrzeć na „książkę” nie tylko jako na przedmiot, ale też jako inspirację językową. Z tej okazji przygotowałam dla moich uczniów kartę pracy z frazeologizmami zawierającymi wyraz książka.

Zadanie jest proste, ale angażujące. Uczniowie najpierw dopasowują frazeologizmy do ich wyjaśnień. Dzięki temu nie tylko utrwalają znaczenie związków frazeologicznych, ale też uczą się rozpoznawać ich użycie w kontekście. Następnie przechodzą do drugiego etapu - układają własne zdania z wybranymi frazeologizmami. To moment, w którym mogą wykazać się kreatywnością i sprawdzić, czy naprawdę rozumieją znaczenie tych wyrażeń.

Kartę w PDF możecie pobrać TUTAJ.

Do karty idealnie pasuje ćwiczenie interaktywne przygotowane na starym, dobrym learningapps - kliknij TUTAJ.

 

Tego typu ćwiczenie łączy naukę z zabawą, a przy okazji rozwija kompetencje językowe i zachęca do świadomego korzystania z języka. Dzień Książki to idealny pretekst, by pokazać uczniom, że „książka” żyje nie tylko na półce, ale również w codziennej komunikacji.

 

 

Szafka Mikołajka

 Dzisiejsze zajęcia były prawdziwą ucztą dla wyobraźni! Uczniowie zaprezentowali efekty swojej pracy nad projektem „Szafka Mikołajka” - zadania, które połączyło czytanie lektury z twórczym działaniem.

Uczniowie mieli za zadanie zaprojektować i wykonać makietę szafki Mikołajka, wykorzystując pionowo ustawione pudełko po butach. Już sam pomysł okazał się strzałem w dziesiątkę – powstały niezwykle pomysłowe, dopracowane i pełne humoru prace.

Wnętrza szafek zostały wyklejone tak, by przypominały metalowe meble – dominowały srebrne folie, szare papiery i błyszczące elementy. W środku znalazło się po 10 przedmiotów związanych z przygodami bohatera: miniaturowe piłki, rogaliki z plasteliny, małe kwiatki, a nawet „pieski” wykonane z różnych materiałów. Każdy drobiazg miał swoje znaczenie.

Szczególnie spodobał mi się pomysł umieszczenia na wewnętrznej stronie drzwiczek „legendy” – krótkich opisów wyjaśniających, z jaką historią związany jest dany przedmiot. Uczniowie wykazali się nie tylko znajomością lektury, ale też umiejętnością zwięzłego i trafnego opowiadania. 

 

Drzwi szafek ozdobiono imieniem Mikołajka, często pojawiały się także jego portrety - jedne zabawne, inne bardzo staranne. Nie zabrakło humorystycznych akcentów: planów lekcji z dopiskami „UWAGA: Dziś klasówka!” czy zabawnych notatek, które idealnie oddawały klimat książki.

Z zewnątrz szafki wyglądały jak prawdziwe - uczniowie zadbali o estetykę, malując je farbami lub oklejając papierem. Każda praca była inna, ale wszystkie łączyło jedno - radość tworzenia.

To była lekcja, która pokazała, że literatura może żyć nie tylko na kartach książki, ale też w rękach uczniów. A jak powiedziałby Mikołajek - było po prostu „strasznie fajnie”!

 

Jeśli chcesz zobaczyć instrukcje, jaką dostali uczniowie, kliknijcie <TUTAJ>

 

 

Egzaminacyjna „pułapka”, czyli jak ćwiczyłam czytanie ze zrozumieniem z ósmoklasistami

Przed nami ostatnia prosta do egzaminów. Jednym z typów zadań, które regularnie pojawiają się w arkuszach, jest analiza grafiki w kontekście lektury obowiązkowej. Zasada jest prosta: wskaż element na ilustracji i uzasadnij jego powiązanie z treścią utworu. Brzmi łatwo? Dla ucznia, który tylko „przejrzał” opracowanie, to często pułapka. Dlatego na ostatnich lekcjach z „Syzyfowych prac” Żeromskiego postanowiłam odwrócić role i zamienić moich uczniów w krytycznych korektorów.

Na czym polegało ćwiczenie?

 

Przygotowałam trzy grafiki nawiązujące do losów Marcina Borowicza i Andrzeja Radka. Zamiast prosić o ich opisanie, podstawiłam uczniom gotowe opisy, które zawierały błędy merytoryczne.

Zadaniem ósmoklasistów było:

- Uważne przeczytanie opisu.

- Konfrontacja tekstu z grafiką oraz - co najważniejsze - z treścią lektury

- Wskazanie błędów. 

- Poprawienie ich.

Przećwiczyliśmy krytyczne myślenie, bo uczniowie nie przyjęli tekstu jako pewnika. Musieli kwestionować to, co czytali. Aby poprawić błąd, trzeba sięgnąć do konkretnej sytuacji z książki (np. odróżnić lekcję rosyjskiego od tajnych spotkań na „Górce”). Do tego oswajaliśmy się z arkuszem - uczniowie uczyli się, że na egzaminie każdy detal na obrazku (rekwizyt, ubiór, tło) ma znaczenie.

Materiał, który przygotowałam dla uczniów jest TUTAJ.