Projekt przestrzenny po lekturze „Magicznego Drzewa”

W ostatnich tygodniach moi uczniowie realizowali w domu projekt przestrzenny do lektury „Magiczne Drzewo. Czerwone krzesło”.

Dlaczego warto pracować metodą projektową? Projekty 3D uruchamiają coś bardzo ważnego - interpretację i twórcze myślenie. 

* Lektura przestaje być abstrakcyjna - staje się czymś, co można zbudować, dotknąć, przetworzyć.

* Rozwija się samodzielność - planowanie, organizacja pracy, dobór materiałów.

* Wzmacnia się kreatywność - każdy projekt wygląda inaczej, bo każdy uczeń inaczej „czyta świat”.

A efekty?

Od makiet z kory i kamieni, przez czerwone krzesła z rolek po papierze, aż po miniaturowe sceny z bohaterami - każdy projekt był małą interpretacją literacką w formie przestrzennej.

👉 Instrukcja projektu - kliknij <TUTAJ>

Co wyniosłam z tej edycji projektu?

Że uczniowie, kiedy dostaną przestrzeń do działania, potrafią czytać uważniej niż na sprawdzianie, pracować bardziej wytrwale niż na lekcji i tworzyć bardziej odważnie niż myślimy. I że literatura naprawdę potrafi wyjść z książki - jeśli tylko pozwolimy jej rosnąć.

Co czekało uczniów na dodatkowym terminie egzaminu ósmoklasisty?

A w czerwcu na dodatkowym terminie ósmoklasiści mierzyli się z arkuszem, który bardziej przypominał polonistyczną wycieczkę niż zwykły test. Najpierw wpadli prosto do Afryki, bo na otwarcie czekał fragment ,,W pustyni i w puszczy". Staś, Nel, rozmowy o rycerzach, trochę humoru, trochę tęsknoty - idealny materiał, żeby sprawdzić, czy młodzi potrafią czytać nie tylko to, co jest napisane, ale też to, co jest „pomiędzy”.

Potem arkusz zrobił zwrot w stronę współczesności i zaproponował tekst publicystyczny o pięknie - o tym, dlaczego człowiek go potrzebuje i jak wpływa na rozwój. Trochę filozofii, trochę codzienności, trochę zachwytu nad światem. Ci zdający musieli streścić, zrozumieć, ocenić - czyli wejść w tryb „myślę i widzę więcej”.

Było też ogłoszenie o spotkaniu z autorem książki ,,Piękno jest w nas". Krótka forma, ale trzeba było napisać ją tak, żeby ktoś naprawdę chciał przyjść. Żadnego lania wody - konkret, sens i odrobina zachęty.

A na koniec przemówienie o tym, dlaczego warto poznawać coś nowego, albo opowiadanie o przygodzie z bohaterem lektury, która pozwoliła narratorowi odkryć, co naprawdę jest ważne. I tu już każdy mógł pokazać swój styl, wyobraźnię i to, jak rozumie świat literatury.

 

Arkusz jest <TUTAJ> .