Generatory w codziennym życiu polonistki

Już tak mam, że w czasie lekcji lubię wykorzystywać materiały przygotowane "własnoręcznie", które są dopasowane do moich uczniów, ich potrzeb i możliwości. Zresztą, nie ma co ukrywać, między nami tworzą się relacje, przyzwyczajamy się do siebie coraz bardziej i w miarę tego, jak się poznajemy, dowiadujemy się, co lubimy. Uczniowie wiedzą, czego mogą spodziewać się ode mnie, zaś ja widzę, które aktywności sprawiają im najwięcej radości i przyjemności oraz które ćwiczenia faktycznie ich aktywizują. Dlatego dziś chciałabym wam pokazać kilka generatorów, które ułatwiają mi przygotowanie się do lekcji i sprawiają, że ćwiczenia są atrakcyjne dla uczniów, estetyczne i cieszące ich oko. 

Jako, że założeniem mojego bloga od początku było dzielenie się pomysłami na lekcje, aktywnościami dla uczniów, a także tipami i trikami stosowanymi w pracy nauczyciela, więc oprócz tego, że podlinkuję te strony, o których będę pisać, zamieszczę też przykładowe materiały, które dzięki nim przygotowałam. Każdy z nich będzie schowany pod aktywnym linkiem.

Wszystkie strony, które przedstawię, są bezpłatne i nie wymagają logowania. 

Zatem generator numer jeden jest to pokój nauczycielski, czyli theteachersroom.net   Tu korzystam z zakładki WORKSHEETS -> SECRET MESSAGE

Dzięki niemu przygotowuję zaszyfrowane wiadomości dla moich uczniów. Oczywiście w ten sposób mogę przedstawić temat lekcji czy nowe słowa lub hasła, których znajomość jest wymagana na sprawdzianie. Poniżej przykładowa karta, którą można pobrać, klikając TUTAJ.

Drugi generator to tzw. nauczycielski kącik, czyli świetna aplikacja webowa, jaką jest worksheets.theteacherscorner.net

Tu korzystam z 

- zakładki do tworzenia krzyżówek (link do krzyżówki dotyczącej wyrazów z "rz" i "ż" jest TUTAJ)

- zakładki do tworzenia chmur wyrazowych (link do chmury jest TUTAJ).

- zakładki do tworzenia kart pracy z dopasowywaniem elementów (link do dokumentu TUTAJ).

Kolejny uwielbiany przeze mnie generator tworzy zestawy pasujących do siebie trójkątów, czyli trimino. Gra wykorzystuje zasady domina i polega na dopasowaniu formy wyrazu (zapisanej na jednej krawędzi trójkąta) do nazwy przypadka (zapisanej na krawędzi innego trójkąta). Generator jest pod adresem https://schule.paul-matthies.de/Trimino.php

Poniżej wygenerowany zestaw, można go znaleźć TUTAJ.

Tak plik wygląda po ułożeniu w zeszycie ucznia (do wyboru mamy jeszcze kształt gwiazdy i sześciokąta). Na blogu BELFERKI W SIECI znaleźć można instrukcję obsługi aplikacji. 

Kolejną stronką, która bardzo często gości na moich lekcjach, a dokładnie w czasie ich przygotowania,  jest aplikacja webowa wordart wordart.com

Polecam ją zarówno do lekcji ortograficznych,  lekcji nauki o języku, jak i lekcji z literaturą, a także z wszelkimi powtórkami.

Link do pliku z imiesłowami jest TUTAJ.

Chciałabym Wam również zarekomendować stronę, na której można zaprojektować ładny kod qr www.patrick-wied.at/projects/qr-designer

Wystarczy uczniowi dać kod, poprosić, aby go wkleił do zeszytu oraz zainstalował aplikację do czytania takich kodów. W domu, po zeskanowaniu kodu i odczytaniu polecenia, wykona zadanie, jakiego od niego oczekujemy.

Kod można pobrać wprost z bloga, klikając na niego prawym przyciskiem myszy.

Bardzo lubię korzystać z powyższych stronek. Pozwalają one na przygotowanie w łatwy i szybki sposób pomocy, które będą podobały się uczniom w czasie lekcji, a jednocześnie umożliwią sprawną realizację materiału.

Ostatnia stronka, bez której trudno byłoby mi funkcjonować kryje się pod adresem festisite.com. Tu korzystam z zakładki INSTANT CREATIVITY -> TEXT LAYOUT.

Na stronie tworzę teksty w ciekawych kształtach, które ukryć mogą trudności ortograficzne, bohaterów lektur czy określone części mowy, które akurat chcemy przećwiczyć. Pliki generują się w pdf, za pomocą "narzędzia wycinanie" wklejam grafikę do dokumentu Word i drukuję w niezbędnej ilości.

Pliki pdf, które widać powyżej (ortograficzne serce i ortograficzna spirala) podlinkowane są  TUTAJ i TUTAJ.

Opisane wyżej generatory w kilka sekund (no, może nieraz kilka minut) tworzą dla nas ładne atrakcyjne kolorowe materiały zgodne z naszą estetyką. Przede wszystkim jednak są to oryginalne materiały na lekcje, zajęcia dydaktyczno-wyrównawcze czy inne, jakich nasi uczniowie nie otrzymają od żadnego innego nauczyciela, korepetytora czy terapeuty.

 

Szybka randka (rundka) z bohaterem literackim

Szybka randka (rundka) z bohaterem literackim, czyli powtórka przed egzaminem w toku :-) 

 

Każdy uczeń miał za zadanie przeczytać krótką autoprezentację "bohatera literackiego", odpowiedzieć na pytanie, która z postaci literackich mogłaby w taki sposób się przedstawić, a następnie wypełnić krótką "ankietę" dotyczącą utworu, którą zamieściłam na karcie rozwiązań. Po upływie wyznaczonego czasu następowała "przesiadka". Ósmoklasiści zmieniali miejsca, dopóki nie przeszli wszystkich przygotowanych przeze mnie "wizytówek".

 

Link do zestawu z wypowiedzią postaci literackiej znajdziecie <TUTAJ>

Przygotowałam również zestaw do powtórki lektur omawianych w klasie siódmej ("Latarnik", "Balladyna", "Opowieść wigilijna", "Zemsta", "Treny", "Mały Książę", "Dziady" cz. II, fraszki Kochanowskiego). Można go nabyć tutaj. Polecam 👍

Wcześniejsze posty dotyczące lekcji z przesiadką są <TUTAJ> i <TUTAJ>

 

Innowacja "Tangramy układamy, polonistyczne treści utrwalamy"

Tangram – co  to jest i jak się go układa?

Czyli krótka historia o tym, jak nauczać interdyscyplinarnie

Przeprowadzasz innowację pedagogiczną w szkole? A może szukasz nowych pomysłów na ciekawe lekcje? Chcesz skutecznie utrwalić materiał ze swoich lekcji? A gdyby tak nie ograniczać się tylko do jednego przedmiotu? Odpowiedzią na te pytania jest jedno słowo: tangram. Co to jest? Jak się nim posługiwać i jednocześnie ćwiczyć kilka umiejętności? Przeczytaj i zobacz, jak urozmaicić swoje zajęcia.

 

Tangram – chińska układanka

Najprościej mówiąc, tangram to układanka. Pochodzi z Chin i ma już 3000 lat. Może być papierowa lub drewniana, kolorowa albo jednolita. Powstała na bazie kwadratu, który rozcina się na 7 części (tanów) – geometrycznych kształtów. Są to: kwadrat, równoległobok i pięć trójkątów różnej wielkości.

Celem łamigłówki jest ułożenie konkretnego obrazka przy wykorzystaniu elementów układanki.

Ale co w tym trudnego?

Ano to, że wzór obrazkowy nie jest podzielony na kształty. Mamy zatem jedynie zarys, a całą kombinację musimy obmyślić samodzielnie.

Sprytni Chińczycy tak podzielili figury, że tangram daje możliwość ułożenia niezliczonej liczby kombinacji.

A co można ułożyć z tanów?

Właściwie wszystko. Mogą to być kształty przedmiotów, zwierząt, sylwetki ludzi, litery i cyfry.

Co tylko wyobraźnia zapragnie!

 

 

Jak układać tangram? Najważniejsze zasady

Układanie tangramu jest dość proste. Oto kilka zasad:

·       żadna figura nie może nachodzić na drugą,

·       figury mogą się stykać bokami,

·       tany można układać w każdą stronę,

·       w każdym obrazku trzeba wykorzystać wszystkie figury.

 

Pomysły na wzory tangramu można czerpać, skąd tylko się da. To trochę jak rysowanie z natury ­– inspiracją może być nawet najmniejszy przedmiot codziennego użytku.

 

Jakie umiejętności ćwiczy tangram?

Czyli innowacja pedagogiczna inaczej

 

Nic tak nie zabija porządnego nauczania, jak nuda. Dlatego wspólnie z Marcinem Michalikiem opracowałam innowację pedagogiczną, która zakłada wykorzystanie tangramów na lekcji języka polskiego. Zgodę współautora oczywiście uzyskałam.

Innowacja o nazwie Tangramy układamy, polonistyczne treści utrwalamy pomaga uczniom w zdobyciu lub utrwaleniu wiedzy. Chcemy, by została z nimi dłużej, niż do dzwonka :-)

Na zajęciach języka polskiego układanie tangramu utrwala treści literackie, gramatyczne lub ortograficzne.

Nasz pomysł zakłada, że powtarzanie materiału wychodzi najlepiej, kiedy mózg angażuje się na wielu płaszczyznach.

Dodatkowo wycinanie i układanie figur:

·      wpływa na motorykę małą,

·    rozwija percepcję wzrokową i koordynację wzrokowo-ruchową (figury należy przenieść w odpowiedni sposób, ułożyć je, potem przykleić), ćwicząc jednocześnie orientację przestrzenną.

Ze strony wydawnictwa Alexander pochodzi ten fragment:

Tangram to świetne ćwiczenie wyobraźni, spostrzegawczości, koncentracji i pamięci.

 

TUTAJ można zobaczyć dokumenty innowacji i zainspirować się naszym materiałem.

Jak się robi tangram?

I co, gdyby myślenie matematyczne połączyć z wiedzą np. polonistyczną czy językową?

Dobre pytanie.

Przecież na pierwszy rzut tangram kształci kompetencje matematyczne – kojarzenie, rozumowanie, logiczne myślenie.

I właśnie tu wkracza nasz pomysł. Układanie tangramu z informacjami z języka polskiego łączy pracę obu półkul mózgowych. Uczeń po prostu lepiej, szybciej i na dłużej zapamięta konkretny dział. Doskonałym pomysłem jest także użycie tangramu w nauczaniu języków obcych.

 

Każdy tangram, który łączy kilka dziedzin, robi się oddzielnie. Mimo że w sieci istnieją generatory tangramów online, to umieszczanie w nich informacji słownych jest niemożliwe.

Kiedyś stworzenie jednej układanki oznaczało robotę zupełnie analogową; teraz (całe szczęście!) korzystam z narzędzi Google.

Sam proces tworzenia jest oczywiście tajemnicą, więc zdradzić jej nie mogę :-)

 

Powiem za to, że za każdym razem powstaje małe dzieło sztuki. A to dlatego, że tangram opowiada historię – tworzy w głowie ucznia graficzne odwzorowanie często trudnych do ogarnięcia tematów. I może być pretekstem do dyskusji lub wstępem do opowiadania.

 

A sam temat, stopień trudności czy właśnie kształt dobierać można do indywidualnych potrzeb i grupy wiekowej.

W zagadnieniach literackich lub kulturowych pole manewru jest nieograniczone – efekt układanki może nawiązywać do bohaterów, miejsc czy wydarzeń. I tak, np. kształt ryby będzie pomocny w omawianiu Quo vadis (jako znak chrześcijan), a kaplica pomoże w Dziadach.

Można więc powiedzieć, że układanie tangramów ma w sobie coś z mnemotechniki.

 

Tangram to gra terapeutyczna

 

Układanie tangramu można zaproponować zamiast puzzli – dzieciom i dorosłym. Szczególnie dobrze sprawdzi się jako trening pamięci u seniorów oraz w rozmaitych terapiach, np. Alzheimera. A w szkole – na rewalidacji.

Z takimi osobami można nie tylko układać wzory na podstawie obrazka, ale także sortować kolorami i wielkością, tworzyć ciągi i piramidy lub odrysowywać kształty.

 

Można pokusić się o stwierdzenie, że ta z pozoru prosta, chińska układanka nie bez powodu przetrwała tysiące lat. Jej twórcy (niektóre źródła podają, że byli to tybetańscy mnisi) doskonale wiedzieli, co robią :-)

A Ty jakie masz sposoby na zajęcia interdyscyplinarne? Podziel się nimi w komentarzu!

Moje tangramy można zobaczyć TUTAJ.

 

 

"Strażnicy lasu"

Właśnie trwają wakacje. Rok szkolny, który się zakończył, dostarczył mi wielu niesamowitych przeżyć. W czasie jego trwania, angażując intensywnie uczniów do działania, zmierzyłam się
z niezwykłymi zadaniami. Jedno z nich było naprawdę wyjątkowe, wobec tego poniżej napiszę
o nim kilka słów.

Praca metodą projektu jest tym, co polonistki lubią najbardziej. Często ją stosuję w swojej praktyce. Jednak w tym roku dzięki niezwykłemu zbiegowi okoliczności i ogromnej ludzkiej życzliwości uczniowie szkoły, w której pracuję, mogli dokonać wspaniałego dzieła, pracując właśnie metodą projektu. 

Nasze działania trwały prawie cały rok szkolny (zainicjowane zostały we wrześniu 2020 r.), efektu więc nie było widać od razu, a cel wydawał się daleki do osiągnięcia. Jednak pod koniec maja 2021 roku ukazał się zbiór baśni autorstwa p. Anny Bobrowicz (obecnie mieszkającej
w Łodzi) z ilustracjami naszych uczniów pt. "Strażnicy lasu". Uczniowie szkoły, w której pracuję, mieli niepowtarzalną okazję poznać dzieło literackie w formie "sauté", czyli jeszcze przed jego wydaniem, a ponadto zilustrować wydanie swoimi pracami.

 

Nasz projekt plastyczno - literacki fantastycznie połączył pokolenia, bowiem obie z autorką książki, p. Anną Bobrowicz  jesteśmy absolwentkami szkoły, w której pracuję, a ilustracje wykonali obecni uczniowie szkoły. 

 

 

W finale projektu zorganizowaliśmy spotkanie, na które zaprosiliśmy autorkę zbioru baśni.
W czasie jego trwania p. Anna została zasypana pytaniami, na które chętnie udzielała odpowiedzi. Było to naprawdę niezwykłe wydarzenie w naszej szkole.

O tym, jak przygotować, zorganizować i przeprowadzić spotkanie autorskie w szkole, przeczytacie na blogu Doroty Kujawy-Weinke <KLIK> Myślę, że warto skorzystać z tych wskazówek i zaprosić p. Annę Bobrowicz do szkoły, ponieważ spotkanie z osobą, która tworzy literaturę, to niecodzienne wydarzenie w życiu uczniów. Za zgodą autorki podaję jej adres mailowy, pod który można pisać w celu omówienia szczegółów (tak jak napisałam wyżej, p. Anna mieszka w centrum Polski, co ułatwia logistykę) - aniabobrowicz@wp.pl

 

 

 

Po spotkaniu i krótkiej przerwie zaproponowaliśmy naszym uczniom udział w warsztatach literackich. W  czasie ich trwania młodzi ludzie tworzyli dalszą część zainicjowanej przez autorkę historii.

 

 

 

W czasie trwania projektu młodzi ludzie nauczyli się wielu rzeczy o sobie i ćwiczyli umiejętności, które mogą okazać się potrzebne w dalszym życiu, doskonalili umiejętności interpersonalne i realizowali działania międzyprzedmiotowe. A pozostałością po tych poczynaniach jest książka pełna pięknych baśni i fantastycznych ilustracji :-)