LEPORELLO - podwórkowe zabawy naszych dziadków

W tym roku w czasie omawiania lektury "Chłopcy z Placu Broni" padło pytanie, na czym polega gra w kulki, w którą grali bohaterowie utworu. Kiedy wyjaśniałam uczniom reguły gry, uświadomiłam sobie, że wiele zabaw podwórkowych, w które sama jeszcze nie tak dawno (!) się bawiłam, nie jest znana dzisiejszej młodzieży. 

Kiedy przeczytałam u NIEIDEALNEJ POLONISTKI, jakie aktywności zaproponowała swoim uczniom na zakończenie lekcji z powieścią F. Molnara, postanowiłam jedną z nich dostosować do moich piątoklasistów. 

Pomyślałam, że dobrze byłoby, aby uczniowie porozmawiali z dziadkami na temat ich sposobów spędzania wolnego czasu w dzieciństwie.

Zaproponowałam piątoklasistom, aby stworzyli leporello na temat zabaw podwórkowych swoich przodków.

Leporello (jak podaje Wikipedia) to rodzaj publikacji poligraficznej bezoprawowej, w postaci arkusza (lub wstęgi) grubego papieru lub kartonu, kilkakrotnie, równolegle, naprzemiennie złamywanego do postaci harmonijki. Format leporello jest stosowany w ulotkach, folderach, programach, prospektach itp.

Przygotowałam instrukcję dla uczniów. Omówiłam ją i zapytałam o wątpliwości, które się nasuwają młodym ludziom przez przystąpieniem do pracy. 

Instrukcję dla ucznia można pobrać TUTAJ.

Z podziwem i ogromnym zainteresowaniem otwierałam leporella uczniów i  czytałam zapiski ich rozmów z dziadkami. Część z zabaw znałam z własnego doświadczenia, inne były nowością. 

Zapytałam uczniów, co było dla nich najciekawsze w czasie tworzenia książeczek. Zgodnie odpowiadali, że najmilsza część to spędzanie czasu z dziadkami i rozmowy z nimi. Bezcenne chwile.

Inne materiały wspomagające omawianie utworu i sprawiające, że czas z lekturą zapadnie w uczniowską pamięć, opisałam TUTAJ i TUTAJ, a także TUTAJ.

zaPROJEKTowane Soplicowo

Omawianie "Pana Tadeusza" zakończyliśmy projektem edukacyjnym. W wyznaczonym czasie uczniowie opracowali harmonogram pracy, analizowali tekst lektury, szukali informacji, sporządzali notatki, by w końcowym efekcie przedstawić plakaty, lapbooki lub prezentacje multimedialne.

Poniżej znajduje się lista tematów, jakie zaproponowałam ósmoklasistom:

1. Atlas grzybów rosnących w Soplicowie.
2. Atlas zwierząt żyjących w puszczy litewskiej.
3. Atlas drzew rosnących w puszczy litewskiej.
4. Księga obyczajów staropolskich.
5. Astronomia Wojskiego.
6. Atlas warzyw uprawianych przez Zosię. 

Największą popularnością cieszyły się tematy dotyczące grzybów, zwierząt i warzyw. Najmniej chętnie uczniowie sięgali po gwiazdy (a szkoda...) Jednak każdy znalazł coś dla siebie.

 

 

 

 

Wszystkie działania młodzież realizowała w grupach, w związku z tym koniecznością było wykazanie się umiejętnością współpracy. Ponadto każdy z uczestników projektu miał ściśle określone zadanie do wykonania. 

Ja natomiast cieszę się, że mój cel został osiągnięty - indywidualne uczniowskie obcowanie z tekstem epopei, pochylenie się nad nim (niby język polski, a obcy) i poszukiwanie przez młodych "sensów ukrytych" co nie jest tak oczywistą oczywistością w dzisiejszym świecie.

 

"Strażnicy lasu"

Właśnie trwają wakacje. Rok szkolny, który się zakończył, dostarczył mi wielu niesamowitych przeżyć. W czasie jego trwania, angażując intensywnie uczniów do działania, zmierzyłam się
z niezwykłymi zadaniami. Jedno z nich było naprawdę wyjątkowe, wobec tego poniżej napiszę
o nim kilka słów.

Praca metodą projektu jest tym, co polonistki lubią najbardziej. Często ją stosuję w swojej praktyce. Jednak w tym roku dzięki niezwykłemu zbiegowi okoliczności i ogromnej ludzkiej życzliwości uczniowie szkoły, w której pracuję, mogli dokonać wspaniałego dzieła, pracując właśnie metodą projektu. 

Nasze działania trwały prawie cały rok szkolny (zainicjowane zostały we wrześniu 2020 r.), efektu więc nie było widać od razu, a cel wydawał się daleki do osiągnięcia. Jednak pod koniec maja 2021 roku ukazał się zbiór baśni autorstwa p. Anny Bobrowicz (obecnie mieszkającej
w Łodzi) z ilustracjami naszych uczniów pt. "Strażnicy lasu". Uczniowie szkoły, w której pracuję, mieli niepowtarzalną okazję poznać dzieło literackie w formie "sauté", czyli jeszcze przed jego wydaniem, a ponadto zilustrować wydanie swoimi pracami.

 

Nasz projekt plastyczno - literacki fantastycznie połączył pokolenia, bowiem obie z autorką książki, p. Anną Bobrowicz  jesteśmy absolwentkami szkoły, w której pracuję, a ilustracje wykonali obecni uczniowie szkoły. 

 

 

W finale projektu zorganizowaliśmy spotkanie, na które zaprosiliśmy autorkę zbioru baśni.
W czasie jego trwania p. Anna została zasypana pytaniami, na które chętnie udzielała odpowiedzi. Było to naprawdę niezwykłe wydarzenie w naszej szkole.

O tym, jak przygotować, zorganizować i przeprowadzić spotkanie autorskie w szkole, przeczytacie na blogu Doroty Kujawy-Weinke <KLIK> Myślę, że warto skorzystać z tych wskazówek i zaprosić p. Annę Bobrowicz do szkoły, ponieważ spotkanie z osobą, która tworzy literaturę, to niecodzienne wydarzenie w życiu uczniów. Za zgodą autorki podaję jej adres mailowy, pod który można pisać w celu omówienia szczegółów (tak jak napisałam wyżej, p. Anna mieszka w centrum Polski, co ułatwia logistykę) - aniabobrowicz@wp.pl

 

 

 

Po spotkaniu i krótkiej przerwie zaproponowaliśmy naszym uczniom udział w warsztatach literackich. W  czasie ich trwania młodzi ludzie tworzyli dalszą część zainicjowanej przez autorkę historii.

 

 

 

W czasie trwania projektu młodzi ludzie nauczyli się wielu rzeczy o sobie i ćwiczyli umiejętności, które mogą okazać się potrzebne w dalszym życiu, doskonalili umiejętności interpersonalne i realizowali działania międzyprzedmiotowe. A pozostałością po tych poczynaniach jest książka pełna pięknych baśni i fantastycznych ilustracji :-)

 

 

 

Gramatyka w kolorach tęczy

eTwinning uzależnia! Oczywiście pozytywnie! Dowodem na to jest drugi już projekt, w którym brałam udział wraz z moimi uczniami za pośrednictwem tej platformy ... i myślę, że na pewno nie ostatni. Swoje pierwsze doświadczenia w tym zakresie opisałam <TUTAJ>.

Działanie, które prezentuję w dzisiejszym blogowym wpisie, zakładało opracowanie elektronicznej publikacji zawierającej pomysły na przeprowadzenie niestandardowych lekcji dotyczących gramatyki. Jedną z propozycji na takie właśnie ciekawe zajęcia przedstawiłam we wcześniejszym wpisie. 

Książeczka, z którą można zapoznać się <TUTAJ> jest efektem współpracy dziesięciu polonistek z różnych zakątków Polski. Szczególną uwagę poświęciłyśmy wprowadzeniu elementów kodowania do zajęć języka polskiego.

Publikację zapisaną jako dokument pdf można pobrać <TUTAJ>.


Dzięki udziałowi w projekcie zyskałam możliwość stworzenia - wraz innymi niezwykłymi polonistkami - metodycznego opracowania, ale nie tylko. Uczestnictwo w tej nietypowej inicjatywie pozwoliło mi na przygotowanie i poprowadzenie zajęć w niesztampowy sposób. Moi uczniowie natomiast mieli okazję uczyć się gramatyki nie tylko z podręcznikiem, co w istotny sposób wzbudzało ich motywację do utrwalania pewnych umiejętności. Na lekcjach, na które pomysły przedstawiłyśmy w publikacji, główną rolę odgrywał kolor. Ten bodziec istotnie wpływa na pracę mózgu i ułatwia zapamiętywanie treści.
Nasza współpraca (za którą bardzo dziękuję wszystkim uczestniczkom #tęczowej_gramatyki) jako partnerów oraz materiał wspólnie wypracowany zostały docenione przez Krajowe Biuro eTwinningu odznaką jakości! To naprawdę napawa dumą!

Wraz z pozostałymi autorkami zachęcamy do wykorzystywania naszej publikacji we własnej pracy na lekcjach gramatycznych i dzielenia się nią z innymi nauczycielami :-)

#tęczowa_gramatyka

Platforma eTwinning oferuje możliwość współpracy podczas realizacji jednego projektu nauczycieli i uczniów z różnych części nie tylko kraju, ale i świata. Miałam już okazję za pomocą tej niezwykłej platformy wspólnie z uczniami naszej szkoły realizować przedsięwzięcie o charakterze patriotycznym Kartka dla Polski, a w tym roku zaintrygował mnie pomysł rzucony przez Zakręconego belfra dotyczący kodowania i części mowy zatytułowany #tęczowa_gramatyka. 
 

Założeniem projektu jest zebranie pomysłów na ciekawe i niestandardowe gramatyczne lekcje.

"Wieści z Rzymu", czyli pomysł na "Quo vadis"

Poszukując pomysłów na niesztampowe omówienie "Quo vadis", lektury, która spędza sen z oczu niejednemu poloniście (tak, tak, dobrze czytacie.... poloniście przede wszystkim zależy, by uczniowie jak najwięcej zapamiętali z lekcji, a potem wykazali się tą wiedzą na egzaminie), pomyślałam, że zaproponuję moim ósmoklasistom zabawę w redagowanie gazety. Treści "opublikowane" na łamach tego pisma ściśle dotyczyć będą powieści historycznej Sienkiewicza. Roboczo naszą publikację nazwałam tytułem "Wieści z Rzymu", ale jeśli młodzież wymyśli coś bardziej chwytliwego, bez żalu z niego zrezygnuję.

Przed świętami o kartkach pamiętamy

Kiedy dowiedziałam się o ogólnopolskiej kampanii społecznej fundacji "Dbam o mój zasięg" IDĄ ŚWIĘTA, NIE O SMS-IE, LECZ O KARTCE PAMIĘTAJ!,  której celem jest umocnienie relacji bądź ich odnowienie, od razu pomyślałam o moich uczniach. Ideą akcji jest zachęcenie dzieci i młodzieży do kultywowania pięknej tradycji wysyłania wypełnionych przez siebie kartek świątecznych.

Z większością moich uczniów redagowaliśmy już pozdrowienia na kartkach pocztowych
i omawialiśmy sposób ich adresowania. Sądzę jednak, że takich ćwiczeń nigdy za wiele. Dlatego szybciutko zadeklarowałam chęć udziału w kampanii, wypełniając odpowiednie formularze.

Chciałam, aby moi uczniowie aktywnie włączyli się we wspólne kultywowanie jednej z najpiękniejszych tradycji – pisania kartek świątecznych w społeczeństwie, w którym (chyba już) dominującą rolę odgrywają technologie informacyjno-komunikacyjne.

Lektura w pudełku

O lekturze w pudełku usłyszałam od Moniki Czerkas podczas tegorocznej Edu Mocy Online. Polecam wszystkim obejrzenia nagrania z Moniką w roli głównej, która prezentuje formy plastyczne na lekcji języka polskiego. Sposoby podsumowujące pracę z lekturą szkolną przedstawione przez autorkę blue school wprost zachwyciły mnie. Zaczęłam szukać w sieci informacji na interesujący mnie temat i znalazłam kilka wpisów dotyczących lektury w pudełku na nauczycielskich blogach (kreatywna pedagogika, lubimy uczyć czy kreatywny polonista).

Odlotowy projekt - Pszczółka Mila

Od jakiegoś czasu "chodził mi po głowie" pomysł na projekt dla czwartoklasistów. Brakowało mi jedynie motywacji do tego, aby tę ideę wprowadzić w fazę realizacji. Kiedy na blogu Kreaktywnej nauczycielki przeczytałam o Nonim, który odwiedzał jej uczniów, motywując ich do tworzenia opowiadań, zrozumiałam, że właśnie nadszedł czas na urzeczywistnienie planu dotyczącego tworzenia przez uczniów historii, których bohaterką będzie pszczółka Mila.

Kartka dla Polski

Tegoroczne Święto Niepodległości stało się dla mnie i moich uczniów okazją do podjęcia współpracy na platformie e - Twinning. Wraz z innymi nauczycielami zgromadzonymi na tym międzynarodowym portalu postanowiliśmy w nietypowy sposób uczcić rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości i złożyć życzenia naszej Ojczyźnie. Efektem projektu Kartka dla Polski jest internetowa galeria prac uczniów znajdująca się TUTAJ. 
Dzięki udziałowi w projekcie nasz szkolny korytarz zyskał również wystawę kartek stworzonych z zaangażowaniem przez uczniów klasy IVa. Podczas ich przygotowania przypomnieliśmy sobie nie tylko, jak redagować życzenia i pozdrowienia, ale również jaką wielką wartość mają dla nas symbole narodowe, do których należą hymn, godło czy flaga państwowa.