Co tam sie wydarzyło? Lektury 4 - 6

Zestaw kart, które mogą być wykorzystane jako narzędzie do powtórek treści lektur w sposób interaktywny i angażujący przygotowany dla klasy 8 cieszył się Waszą popularnością. Dlatego przygotowałam podobne karty obejmujące lektury z klas 4 - 6.

 

Co znajdziesz na kartach?

Każda karta zawiera:

1. Pytanie do ucznia: Co tam się wydarzyło? 

2. Lokalizację: Miejsce związane z wydarzeniem z lektury.

 

Zadaniem ucznia jest odpowiedzieć, z jaką lekturą kojarzy lokalizację, co tam się stało dokładnie. Następnie gracz musi podać autora dzieła literackiego, jego rodzaj i gatunek. Karty mogą być wykorzystane jako narzędzie do różnorodnych aktywności, o których pisałam <TUTAJ>

 

Karty do klas 4-6 pobierzecie <TUTAJ> 

 

Pomysł na karciane powtórki przed egzaminem

 W swojej pracy edukacyjnej często stawiamy sobie za cel nie tylko przekazywanie wiedzy, ale także stworzenie środowiska sprzyjającego aktywnemu uczeniu się i angażującego uczniów. Dlatego przygotowałam zestaw kart, które mogą być wykorzystane jako narzędzie do powtórek treści lektur w sposób interaktywny i angażujący. Chciałabym podzielić się z Wami pomysłem na materiał, który może uczynić tę aktywność bardziej atrakcyjną i dla Waszych ósmoklasistów.

 

\

 

Co znajdziesz na kartach?

Każda karta zawiera:

1. Pytanie do ucznia: Co tam się wydarzyło? 

2. Lokalizację: Miejsce związane z wydarzeniem z lektury.

Zadaniem ucznia jest odpowiedzieć, z jaką lekturą kojarzy lokalizację, co tam się stało dokładnie. Następnie gracz musi podać autora dzieła literackiego, jego rodzaj i gatunek. Karty mogą być wykorzystane jako narzędzie do różnorodnych aktywności:

1. Losowanie: Każdy uczeń losuje jedną kartę i odpowiada na pytania dotyczące lokalizacji, wydarzenia, lektury, autora oraz rodzaju i gatunku literackiego.

2. Gra w pary: Uczniowie mogą pracować w parach, w których jeden czyta pytanie z karty, a drugi udziela odpowiedzi.

3. Quizy zespołowe: Karty mogą być wykorzystane do gry w quizy zespołowe, w których drużyny rywalizują ze sobą, odpowiadając na pytania dotyczące lektur.

4. Stacja powtórkowa: Karty mogą stanowić jedną ze stacji w rotacyjnym systemie nauki, w których uczniowie przechodzą przez różne stanowiska, odpowiadając na pytania związane z lekturami.

   
   
   

   
   

   Dlaczego to działa?

   Wykorzystanie kart powtórkowych w takiej formie pozwala na:

   - aktywizację uczniów: są oni aktywnie zaangażowani w proces nauki poprzez udzielanie odpowiedzi na pytania.

   - wzmacnianie pamięci: systematyczne powtarzanie treści lektur pozwala na lepsze ich utrwalenie w pamięci uczniów.

   - interaktywność: karty stanowią element interaktywności, co sprawia, że nauka jest przyjemna.

 

Karty do lektur klas 7-8 możesz nabyć TUTAJ.

LITERACKA FLORA I FAUNA (FISZKI)

Pomysły przychodzą parami.

Wariacją gry planszowej, o której pisałam TUTAJ, a właściwie jej pierwszą wersją były lekturowe fiszki, które w założeniu mają służyć powtarzaniu elementów świata przedstawionego omawianych w klasach 4-8 lektur. 4o kart w formie kół, na których zamieściłam elementy flory i fauny występujące w omawianych przez uczniów lekturach.

Materiał ten mam zamiar wykorzystać w następujący sposób: 

- uczeń losuje fiszkę, wskazuje utwór, w którym wylosowany element (zwierzę /roślina) wystąpił;

- inny uczeń podaje autora dzieła, którego tytuł podał jego kolega;

- kolejny uczeń określa rodzaj literacki utworu i podaje cechy rodzaju;

- następny uczeń określa gatunek, do jakiego należy utwór;

- inny uczeń podaje cechy gatunkowe danego gatunku.

Oczywiście, można zmienić taktykę w zależności od sposobu pracy z młodzieżą. Po wylosowaniu fiszki możemy poprosić ósmoklasistę o podanie tytułu, autora, rodzaju i gatunku. Możemy zaproponować również pracę w parach/grupach w oparciu o wylosowane fiszki. 

Fiszki dostępne bezpłatnie po skomentowaniu posta na profilu FB i kliknięciu TUTAJ 

Post o podobnej tematyce, zawierający dwie prezentacje wykonane w moim ukochanym genial.ly z ikonami nawiązującymi do lektur z klas 4-6 i 7-8 zamieściłam TUTAJ

Polonistyczna gra powtórkowa

Przed egzaminem moi uczniowie powtarzają treści w różnorodny sposób. Często stosuję "tajne" techniki i metody, aby młodzież, myśląc, że bawi się, powtarzała wiadomości. 

Jedną z takich "podstępnych" metod jest gra w "polonistyczną planszówkę".

Ostatnio przygotowałam planszową polonistyczną grę powtórkową. Ósmoklasiści, stając na określonym polu z motywem roślinnym lub zwierzęcym, przypomnieli sobie utwór, w jakim wystąpił ten motyw, jego autora, rodzaj i gatunek.

 

Dzielę klasę na mniejsze grupy, każda z nich otrzymuje ode mnie planszę formatu A3, pionki i kostkę oraz kartki z wydrukowanymi tabelami (w ilości takiej, ilu uczniów jest w grupie). Zadaniem gracza jest przejść od startu do mety. Ósmoklasista, przystając na polu z symbolem, uzupełnia tabelę o konkretne informacje dotyczące lektury (autor, tytuł, gatunek, rodzaj). Następnie ja sprawdzam poprawność wykonanego zadania lub uczniowie sprawdzają samodzielnie w grupie, wymieniając się tabelkami. 

Inne gry znajdziecie po kliknięciu <TUTAJ>. Sprawdźcie :-)

 

Towarzyskie aktywności na powtarzanie wiadomości - lekturowe "Ja mam... kto ma...?"

Tytuł dzisiejszego wpisu jest związany z towarzyską grą w "Ja mam... kto ma...?". Jest to uniwersalna gra, którą można wykorzystać do utrwalenia wiadomości lub wprowadzenia nowych treści z każdej dziedziny wiedzy. Ja postanowiłam mechanizm tej gry wykorzystać, aby pomóc uczniom utrwalić wiadomości o lekturze, którą aktualnie z nimi omawiam.

Dzięki systematycznemu tworzeniu pomocy tego typu, mam na dysku mały bank gier do lektur obowiązkowych i uzupełniających klas 4-8.

 

Gry dydaktyczne, które stworzyłam do treści lektur obowiązkowych, cieszą się dużym zainteresowaniem u młodych ludzi.

Aktywność ta angażuje emocjonalnie uczniów i pobudza ich do działania , dzięki czemu łatwiej utrwalają zdobywaną wiedzę. Każda bowiem rozgrywka wymaga skupienia i wprowadza element rywalizacji. Każdą też rozgrywkę można powtórzyć, rozdając ponownie pomieszane karty, co umożliwia utrwalanie wiadomości.

 

"Ja mam ... kto ma...?" Jak w to grać?

Elementem niezbędnym do przeprowadzenia rozgrywki są karty. Przygotowuję je za pomocą narzędzi Google, dzięki czemu staje się to dość szybką sprawą. Kart powinno być tyle, ilu jest uczestników zabawy lub więcej (uczestnikom zabawy można rozdać po jednej lub dwie karty).

 

Zaczynamy od karty startowej - nauczyciel lub wybrany przez niego uczeń czyta zawartość karty startowej, która oprócz tego że ma napis "START" ma również pytanie, na które odpowiedz znajduje się na następnej karcie. Odpowiedź na to pytanie jest na karcie u innego ucznia, który również ma zapisane pytanie. Gra toczy się do momentu aż wszyscy uczniowie odczytają pytania i odpowiedzi ze swoich kart.

Gry, które przygotowałam dostępne są TUTAJ.

 

 Serdecznie polecam wykorzystanie moich gier lub stworzenie własnych. 

 

Innowacja "Tangramy układamy, polonistyczne treści utrwalamy"

Tangram – co  to jest i jak się go układa?

Czyli krótka historia o tym, jak nauczać interdyscyplinarnie

Przeprowadzasz innowację pedagogiczną w szkole? A może szukasz nowych pomysłów na ciekawe lekcje? Chcesz skutecznie utrwalić materiał ze swoich lekcji? A gdyby tak nie ograniczać się tylko do jednego przedmiotu? Odpowiedzią na te pytania jest jedno słowo: tangram. Co to jest? Jak się nim posługiwać i jednocześnie ćwiczyć kilka umiejętności? Przeczytaj i zobacz, jak urozmaicić swoje zajęcia.

 

Tangram – chińska układanka

Najprościej mówiąc, tangram to układanka. Pochodzi z Chin i ma już 3000 lat. Może być papierowa lub drewniana, kolorowa albo jednolita. Powstała na bazie kwadratu, który rozcina się na 7 części (tanów) – geometrycznych kształtów. Są to: kwadrat, równoległobok i pięć trójkątów różnej wielkości.

Celem łamigłówki jest ułożenie konkretnego obrazka przy wykorzystaniu elementów układanki.

Ale co w tym trudnego?

Ano to, że wzór obrazkowy nie jest podzielony na kształty. Mamy zatem jedynie zarys, a całą kombinację musimy obmyślić samodzielnie.

Sprytni Chińczycy tak podzielili figury, że tangram daje możliwość ułożenia niezliczonej liczby kombinacji.

A co można ułożyć z tanów?

Właściwie wszystko. Mogą to być kształty przedmiotów, zwierząt, sylwetki ludzi, litery i cyfry.

Co tylko wyobraźnia zapragnie!

 

 

Jak układać tangram? Najważniejsze zasady

Układanie tangramu jest dość proste. Oto kilka zasad:

·       żadna figura nie może nachodzić na drugą,

·       figury mogą się stykać bokami,

·       tany można układać w każdą stronę,

·       w każdym obrazku trzeba wykorzystać wszystkie figury.

 

Pomysły na wzory tangramu można czerpać, skąd tylko się da. To trochę jak rysowanie z natury ­– inspiracją może być nawet najmniejszy przedmiot codziennego użytku.

 

Jakie umiejętności ćwiczy tangram?

Czyli innowacja pedagogiczna inaczej

 

Nic tak nie zabija porządnego nauczania, jak nuda. Dlatego wspólnie z Marcinem Michalikiem opracowałam innowację pedagogiczną, która zakłada wykorzystanie tangramów na lekcji języka polskiego. Zgodę współautora oczywiście uzyskałam.

Innowacja o nazwie Tangramy układamy, polonistyczne treści utrwalamy pomaga uczniom w zdobyciu lub utrwaleniu wiedzy. Chcemy, by została z nimi dłużej, niż do dzwonka :-)

Na zajęciach języka polskiego układanie tangramu utrwala treści literackie, gramatyczne lub ortograficzne.

Nasz pomysł zakłada, że powtarzanie materiału wychodzi najlepiej, kiedy mózg angażuje się na wielu płaszczyznach.

Dodatkowo wycinanie i układanie figur:

·      wpływa na motorykę małą,

·    rozwija percepcję wzrokową i koordynację wzrokowo-ruchową (figury należy przenieść w odpowiedni sposób, ułożyć je, potem przykleić), ćwicząc jednocześnie orientację przestrzenną.

Ze strony wydawnictwa Alexander pochodzi ten fragment:

Tangram to świetne ćwiczenie wyobraźni, spostrzegawczości, koncentracji i pamięci.

 

TUTAJ można zobaczyć dokumenty innowacji i zainspirować się naszym materiałem.

Jak się robi tangram?

I co, gdyby myślenie matematyczne połączyć z wiedzą np. polonistyczną czy językową?

Dobre pytanie.

Przecież na pierwszy rzut tangram kształci kompetencje matematyczne – kojarzenie, rozumowanie, logiczne myślenie.

I właśnie tu wkracza nasz pomysł. Układanie tangramu z informacjami z języka polskiego łączy pracę obu półkul mózgowych. Uczeń po prostu lepiej, szybciej i na dłużej zapamięta konkretny dział. Doskonałym pomysłem jest także użycie tangramu w nauczaniu języków obcych.

 

Każdy tangram, który łączy kilka dziedzin, robi się oddzielnie. Mimo że w sieci istnieją generatory tangramów online, to umieszczanie w nich informacji słownych jest niemożliwe.

Kiedyś stworzenie jednej układanki oznaczało robotę zupełnie analogową; teraz (całe szczęście!) korzystam z narzędzi Google.

Sam proces tworzenia jest oczywiście tajemnicą, więc zdradzić jej nie mogę :-)

 

Powiem za to, że za każdym razem powstaje małe dzieło sztuki. A to dlatego, że tangram opowiada historię – tworzy w głowie ucznia graficzne odwzorowanie często trudnych do ogarnięcia tematów. I może być pretekstem do dyskusji lub wstępem do opowiadania.

 

A sam temat, stopień trudności czy właśnie kształt dobierać można do indywidualnych potrzeb i grupy wiekowej.

W zagadnieniach literackich lub kulturowych pole manewru jest nieograniczone – efekt układanki może nawiązywać do bohaterów, miejsc czy wydarzeń. I tak, np. kształt ryby będzie pomocny w omawianiu Quo vadis (jako znak chrześcijan), a kaplica pomoże w Dziadach.

Można więc powiedzieć, że układanie tangramów ma w sobie coś z mnemotechniki.

 

Tangram to gra terapeutyczna

 

Układanie tangramu można zaproponować zamiast puzzli – dzieciom i dorosłym. Szczególnie dobrze sprawdzi się jako trening pamięci u seniorów oraz w rozmaitych terapiach, np. Alzheimera. A w szkole – na rewalidacji.

Z takimi osobami można nie tylko układać wzory na podstawie obrazka, ale także sortować kolorami i wielkością, tworzyć ciągi i piramidy lub odrysowywać kształty.

 

Można pokusić się o stwierdzenie, że ta z pozoru prosta, chińska układanka nie bez powodu przetrwała tysiące lat. Jej twórcy (niektóre źródła podają, że byli to tybetańscy mnisi) doskonale wiedzieli, co robią :-)

A Ty jakie masz sposoby na zajęcia interdyscyplinarne? Podziel się nimi w komentarzu!

Moje tangramy można zobaczyć TUTAJ.